به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «زرین خبر»، نامه هشتم نهجالبلاغه مربوط به نامه به جریر بن عبدالله بجلی، فرستاده امام بهسوی معاویه در سال ۳۶ هجری است.
أَمَّا بَعْدُ، فَإِذَا أَتَاكَ كِتَابِي فَاحْمِلْ مُعَاوِيَةَ عَلَى الْفَصْلِ وَ خُذْهُ بِالْأَمْرِ الْجَزْمِ، ثُمَّ خَيِّرْهُ بَيْنَ حَرْبٍ مُجْلِيَةٍ أَوْ سِلْمٍ مُخْزِيَةٍ؛ فَإِنِ اخْتَارَ الْحَرْبَ فَانْبِذْ إِلَيْهِ وَ إِنِ اخْتَارَ السِّلْمَ فَخُذْ بَيْعَتَهُ، وَ السَّلَام.
وادار ساختن معاویه به بیعت:
پس از نام خدا و درود هنگامی که نامهام به دستت رسید، معاویه را به یکسره کردن کار وادار کن، و با او برخوردی قاطع داشته باش. سپس او را آزاد بگذار: در پذیرفتن جنگی که مردم را از خانهها بیرون میریزد، یا تسلیم شدنی خوارکننده. پس اگر جنگ را برگزید، اماننامه او را بر زمین کوب، و اگر صلح خواست از او بیعت بگیر، با درود.
منبع: مؤسسه تحقیقات و نشر معارف اهلالبیت علیهمالسلام
انتهای خبر/
ثبت دیدگاه