به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «اروم نیوز»، میثم پاکروان، خبرنگار و فعال رسانهای در یادداشتی با اشاره به برگزاری رقابتهای کشتی شمال غرب کشور در میاندوآب، نوشت: برگزاری یکی از بزرگترین رقابتهای کشتی شمال غرب کشور در میاندوآب، آن هم برای نخستینبار در ساحل زرینهرود و در فضای باز، فقط یک اتفاق ورزشی نبود؛ یک تجربه متفاوت و قابل تأمل برای شهری بود که سالهاست از ظرفیتهای متعدد خود کمتر از آنچه باید استفاده کرده است.
این بار تشک کشتی بهجای قرار گرفتن در چهاردیواری یک سالن، در کنار زرینهرود پهن شد؛ جایی که طبیعت، ورزش و حضور مردم در کنار هم قرار گرفتند و همین تفاوت، مسابقه را به یک رویداد شهری تبدیل کرد و نشان داد که میتوان از فضاهای طبیعی و عمومی شهر برای خلق رویدادهایی متفاوت استفاده کرد.
فارغ از تمام نقاط ضعف و کم و کاستیهایی که این رویداد بزرگ داشت و با اندکی برنامهریزی بهتر و یا جدی گرفته شدن میشد از آن نیز جلوگیری کرد؛ یکی از مهمترین نقاط قوت این اتفاق، معرفی میاندوآب از زاویهای متفاوت بود.
حضور کشتیگیران و علاقهمندان از مناطق مختلف شمال غرب کشور، فرصت مناسبی بود تا میاندوآب نه فقط بهعنوان یک شهر میزبان مسابقه، بلکه بهعنوان شهری برخوردار از ظرفیتهای طبیعی، اجتماعی و ورزشی معرفی شود.
از سوی دیگر، چنین رویدادهایی میتوانند آثار اقتصادی قابل توجهی نیز داشته باشند. حضور مهمانان و ورزشکاران به معنای افزایش تقاضا برای اقامت، غذا، حملونقل، خرید و سایر خدمات شهری است؛ بنابراین، سرمایهگذاری روی رویدادهای ورزشی، تنها هزینه برای ورزش نیست؛ میتواند بخشی از اقتصاد شهری و گردشگری میاندوآب را نیز فعال کند.
اما شاید مهمتر از خود مسابقه، پیامی باشد که این رویداد با خود دارد: میاندوآب ظرفیت میزبانی دارد.
شهری که در حوزه ورزش، بهویژه کشتی، از استعداد و علاقه مردمی برخوردار است و از سوی دیگر، رودخانه زرینهرود و فضاهای پیرامون آن را در اختیار دارد، میتواند میزبان مجموعهای از مسابقات، جشنوارهها و رویدادهای ورزشی باشد.
البته نباید به همین یک تجربه بسنده کرد. یک رویداد موفق زمانی ارزش واقعی خود را نشان میدهد که تبدیل به یک مسیر مستمر شود.
اکنون میتوان پرسید: چرا میاندوآب نباید یک تقویم سالانه برای برگزاری مسابقات و جشنوارههای ورزشی داشته باشد؟ چرا از ظرفیت زرینهرود برای رویدادهای ورزشی و فرهنگی و بهویژه ورزشهای ساحلی و آبی بیشتری استفاده نشود؟ چرا مسابقات منطقهای و ملی به بخشی از برنامههای شهری تبدیل نشود؟
میزبانی این مسابقه میتواند آغاز چنین مسیری باشد.
البته همانطور که در آغاز سخن به آن اشاره شد؛ برای تکرار و توسعه این تجربه، باید زیرساختها نیز متناسب با آن تقویت شوند؛ از ساماندهی فضای پیرامون زرینهرود و ایجاد امکانات مناسب برای تماشاگران گرفته تا بهبود خدمات رفاهی، اسکان، حملونقل، تبلیغات و پوشش رسانهای رویدادها.
میاندوآب نباید تنها به برگزاری مسابقه فکر کند؛ باید به «برند میزبانی» فکر کند.
رقابت کشتی در ساحل زرینهرود یک تجربه تازه بود؛ تجربهای که نشان داد وقتی از ظرفیتهای شهر متفاوت استفاده کنیم، میتوانیم رویدادی متفاوت هم خلق کنیم و حالا نوبت آن است که این تجربه تکرار، تکمیل و بزرگتر شود.
میاندوآب ظرفیت آن را دارد که از یک «میزبان مسابقه» به یکی از مقاصد مهم برگزاری رویدادهای ورزشی شمال غرب کشور تبدیل شود؛ فقط باید این ظرفیت را جدی گرفت، برای آن برنامه داشت و اجازه نداد تشک کشتی در ساحل زرینهرود، تنها یک خاطره باقی بماند.
ثبت دیدگاه