به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «زرین خبر»، نامه پنجاه و هفتم نهجالبلاغه، مربوط به نامه به مردم کوفه در سال ۳۶ هجری هنگام حرکت از مدینه بهسوی بصره است.
أَمَّا بَعْدُ، فَإِنِّي خَرَجْتُ [عَنْ] مِنْ حَيِّي هَذَا إِمَّا ظَالِماً وَ إِمَّا مَظْلُوماً وَ إِمَّا بَاغِياً وَ إِمَّا مَبْغِيّاً عَلَيْهِ، وَ [أَنَا] إِنِّي أُذَكِّرُ اللَّهَ مَنْ بَلَغَهُ كِتَابِي هَذَا لَمَّا نَفَرَ إِلَيَّ، فَإِنْ كُنْتُ مُحْسِناً أَعَانَنِي وَ إِنْ كُنْتُ مُسِيئاً اسْتَعْتَبَنِي.
روش بسیج کردن مردم برای جهاد:
پس از یاد خدا و درود، من از جایگاه خود، مدینه بیرون آمدم، یا ستمکارم یا ستمدیده، یا سرکشی کردم یا از فرمانم سرباز زدند. همانا من خدا را به یاد کسی میآورم که این نامه به دست او رسد، تا بهسوی من کوچ کند: اگر مرا نیکوکار یافت یاری کند، و اگر گناهکار بودم مرا به حق بازگرداند.
منبع: مؤسسه تحقیقات و نشر معارف اهلالبیت علیهمالسلام
انتهای خبر/
