به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «زرین خبر» به نقل از «اروم نیوز»؛ سپیده هنوز بهدرستی سر نزده بود که تهران رنگ دیگری به خود گرفت؛ شهری که سالها خاطرات تلخ و شیرین انقلاب را در حافظه خود ثبت کرده، اینبار در غمی بزرگ فرو رفته بود.
خیابانهای منتهی به مصلی امام خمینی (ره) از نخستین ساعات بامداد، مملو از مردمی بود که با چشمانی اشکبار، دلهایی داغدار و قدمهایی آرام، خود را برای وداع با پیکر پاک «رهبر شهید انقلاب» آماده میکردند؛ شخصیتی که بسیاری او را «پدر امت» مینامند و سالهای عمر خود را وقف عزت، استقلال و سربلندی ایران اسلامی کرده بود.
بر اساس تصاویر ارسالی، هوای سحرگاهی تهران، بوی غربت میداد؛ غربتی که نه از خالی شدن یک جایگاه، بلکه از فقدان مردی برخاسته بود که نامش برای میلیونها ایرانی، یادآور صلابت، آرامش، تدبیر و ایستادگی بود.
اشک ملت ایران بدرقهگر پیکر مطهر رهبر شهید شد
هر کس از راه میرسید، گویی بخشی از اندوه خود را بر دوش داشت، زن و مرد، پیر و جوان، کودکانی که شاید هنوز معنای کامل این فقدان را درک نمیکردند، همگی در سکوتی آمیخته با اشک، خود را به مصلا رسانده بودند.
درهای مصلی همزمان با طنین دلنشین اذان صبح گشوده شد صفوف نماز جماعت، پیش از آنکه مراسم آغاز شود، تصویر کمنظیری از وحدت و همدلی را به نمایش گذاشت.
هزاران نفر شانهبهشانه یکدیگر ایستادند؛ گویی همه آمده بودند تا آخرین نماز وداع را با مردی اقامه کنند که سالها آنان را به وحدت، ایمان و استقامت فراخوانده بود.
با آغاز رسمی مراسم، پرچم سرخ «یا لثارات الحسین(ع)» بر فراز مصلا به اهتزاز درآمد، همان لحظه، بغض بسیاری شکست. اشکها بیاختیار بر گونهها جاری شد و زمزمه صلوات، نوحه و ذکر «لبیک یا حسین (ع)» فضای مصلا را دربر گرفت.
این پرچمها، تنها یک نماد نبود؛ روایتی از مظلومیت، ایثار و ادامه راهی بود که با خون شهیدان انقلاب و دفاع مقدس آبیاری شده است.
تهران یکپارچه برای وداع با رهبر شهید ماتم شد
سیل جمعیت لحظه به لحظه گستردهتر میشد خیابانهای اطراف، مملو از مردمی بود که از شهرها و استانهای مختلف خود را به تهران رسانده بودند.
برخی شب را در راه گذرانده بودند، برخی ساعتها در اتوبوس و قطار و خودرو مانده بودند و برخی حتی از خارج از کشور آمده بودند تا تنها برای چند دقیقه، در آخرین وداع با «پدر امت» حضور داشته باشند.
در میان جمعیت، چهرههایی دیده میشد که هیچ تفاوتی با یکدیگر نداشتند؛ کارگر در کنار استاد دانشگاه، کشاورز کنار پزشک، روحانی در کنار دانشجو، نوجوان در کنار جانباز سالخورده انگار همه آمده بودند تا با زبان بیزبانی بگویند که فقدان چنین شخصیتی، اندوهی مشترک برای همه ملت است.
پوشش رسانهای توسط رسانههای جهان
بازتاب این مراسم تنها به مرزهای ایران محدود نماند رسانههای منطقه و جهان، بهویژه رسانههای کشورهای عربی، از نخستین ساعات آغاز مراسم، تصاویر حضور میلیونی مردم را بهصورت زنده مخابره میکردند.
شبکه المنار در گزارش خود تأکید میکرد که مردم ایران از ساعات اولیه بامداد، پیش از طلوع خورشید، در محل برگزاری مراسم حاضر شدند و با حضور گسترده خود، صحنههایی کمنظیر از وفاداری و همبستگی را رقم زدهاند بسیاری از رسانههای بینالمللی نیز از این حضور پرشمار بهعنوان یکی از بزرگترین مراسمهای وداع سالهای اخیر یاد کردند.
در گوشهوکنار مصلی، پرچمهای سیاه و تصاویر شهید در دست مردم دیده میشد صدای نوحه، زمزمه قرآن و اشکهای بیامان، فضایی ساخته بود که واژهها توان توصیف آن را نداشتند گویی تهران یکپارچه به سوگ نشسته بود؛ سوگی که نه ساختگی بود و نه تحمیلی، بلکه از دل میلیونها انسان برمیخاست.
آذربایجانغربی سهمی بزرگ در این بدرقه تاریخی داشت
در این میان، آذربایجانغربی نیز سهمی بزرگ در این بدرقه تاریخی داشت دستگاههای اجرایی، نهادهای خدماترسان، گروههای مردمی و نیروهای امدادی استان، هر یک بر اساس وظایف و مسئولیتهای خود، آمادگی کامل برای خدمترسانی به زائران و شرکتکنندگان در مراسم را اعلام کردند. از تأمین آب آشامیدنی و خدمات درمانی گرفته تا اعزام ناوگان حملونقل و پشتیبانی، همه نشان میداد که بدرقه رهبر شهید، تنها یک مراسم نیست، بلکه جلوهای از همدلی ملی است.
کاروانهای متعددی از شهرهای مختلف آذربایجانغربی راهی تهران شدندهاند بسیاری از مردم، شبانه مسیر را پیمودند تا در مراسم حضور داشته باشند.
برخی میگفتند آمدهایم تا دین خود را ادا کنیم، برخی دیگر تنها اشک میریختند و سخنی برای گفتن نداشتند گاهی سکوت، رساتر از هزاران جمله بود.
در طول مراسم، هر بار که نوحهای سر میدادند، موجی از صلوات، اشک و شعارهای حماسی فضای مراسم را فرا میگرفت. چهرههای خسته اما مصمم مردم، گواه آن بود که این حضور، تنها برای بدرقه یک پیکر نیست؛ بلکه تجدید عهدی دوباره با آرمانهایی است که شهید برای آنها زیست و جان خود را در همان مسیر تقدیم کرد.
محبوبیت، صلابت، شجاعت و روحیه انقلابی این شهید، سبب شده بود که میلیونها نفر با وجود گرمای هوا، ازدحام جمعیت و سختی مسیر، ساعتها در مراسم حضور داشته باشند آنان آمده بودند تا با اشکهای خود بگویند که راه شهید، همچنان زنده است و پرچمی که او سالها برافراشته نگه داشت، بر زمین نخواهد ماند.
بدرقه تاریخی رهبر شهید نمایش وحدت و اقتدار ملی شد
این اجتماع عظیم، تنها یک آئین تشییع نبود؛ نمایش کمنظیری از وحدت ملی، انسجام اجتماعی و وفاداری مردم به ارزشهای انقلاب اسلامی بود.
حضور اقشار مختلف جامعه، از هر سلیقه و قومیت، تصویری روشن از همبستگی ملت ایران را در برابر دیدگان جهانیان قرار داد؛ تصویری که شاید هزاران تحلیل سیاسی نیز نتواند آن را بهدرستی توصیف کند.
بسیاری از ناظران معتقد هستتد این حضور، پیامی روشن برای دوستان و دشمنان ایران داشت؛ اینکه پیوند میان مردم و آرمانهای انقلاب، همچنان استوار است و خون شهیدان نهتنها این پیوند را سست نکرده، بلکه آن را مستحکمتر ساخته است.
این اجتماع بزرگ، همانند همهپرسی باشکوهی است که در آن، مردم با حضور خود، بار دیگر بر همراهی با مسیر ولایت، استقلال و عزت ایران اسلامی تأکید میکنند.
مراسم در حال برگزاری است و حاضران در سوز گرما گوشه و کنار مصلی ایستادهاند و اشکها همچنان جاری است و زیر لبها آرامآرام دعا میخواندند. شاید هیچ واژهای نتواند سنگینی آن لحظه را توصیف کند؛ لحظهای که میلیونها دل، همزمان شکست، اما در همان شکست، عهدی تازه برای ادامه راه شهید بسته شد.
تهران امروز، تنها پایتخت ایران نبود؛ قلب تپنده ملتی بود که در سوگ «پدر امت» میگریند، خیابانها شاهد اشکهای مردمی شدند که با همه وجود، عشق و وفاداری خود را به نمایش گذاشتند تاریخ، بیتردید این روز را در حافظه خود ثبت خواهد کرد؛ روزی که میلیونها انسان با دلی اندوهگین، چشمانی اشکآلود و قلبی سرشار از ایمان، پیکر مردی را بدرقه کردند که نامش برای همیشه در حافظه انقلاب اسلامی و ملت ایران جاودانه خواهد ماند.
انتهای خبر/
