به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «زرین خبر»، با فرا رسیدن تابستان و افزایش دمای هوا، بسیاری از خانوادهها برای فرار از گرما راهی حاشیه رودخانهها، سدها و کانالهای انتقال آب میشوند؛ اما همین تفریح ساده گاهی به حادثهای جبرانناپذیر تبدیل میشود.
آذربایجان غربی به دلیل برخورداری از رودخانههای پرآب همچون زرینهرود، سیمینهرود، زاب، ارس و همچنین سدها و کانالهای متعدد آبی، هر سال شاهد وقوع حوادث غرقشدگی است.
در سالهای اخیر، تقریباً هیچ تابستانی بدون ثبت چندین حادثه غرقشدگی در استان سپری نشده است و بسیاری از این حوادث در مناطقی رخ میدهد که شنا در آنها ممنوع بوده یا به دلیل جریان شدید آب، گردابهای پنهان، عمق نامشخص و بستر لغزنده، کوچکترین اشتباه میتواند جان افراد را بگیرد.
در همین تابستان امسال تنها پنج مورد غرقشدگی منجر به فوت در رودخانه زرینهرود شهرستان میاندوآب ثبت شده است؛ موضوعی که بار دیگر ضرورت توجه جدی به پیشگیری از این حوادث را یادآور میشود.
جریان آرام، خطری پنهان
کارشناسان معتقدند ظاهر آرام بسیاری از رودخانهها، شهروندان را دچار خطای محاسبه میکند؛ در حالی که جریانهای زیرسطحی، اختلاف عمق، حفرههای ناشی از برداشت شن و ماسه و تغییر ناگهانی سرعت آب، از مهمترین عوامل مرگ در این مناطق به شمار میرود.
از سوی دیگر، کانالهای انتقال آب کشاورزی نیز به دلیل دیوارههای بتنی، جریان پرشتاب و نبود امکان خروج از آب، از خطرناکترین نقاط برای شنا محسوب میشوند؛ با این حال هر سال تعدادی از قربانیان در همین کانالها جان خود را از دست میدهند.
بیشتر قربانیان تصور میکنند شناگر خوبی هستند
مدیرعامل سازمان آتشنشانی و خدمات ایمنی شهرداری میاندوآب، در این زمینه در گفتگو با خبرنگار ما با اشاره به افزایش مأموریتهای امداد و نجات آبی در فصل تابستان امسال، اظهار کرد: با گرم شدن هوا، تعداد تماسهای مردمی درباره غرقشدگی به شکل محسوسی افزایش پیدا میکند و نیروهای تخصصی غواصی سازمان آتشنشانی بهصورت شبانهروزی در آمادهباش قرار دارند.
سامان محمدی افزود: متأسفانه بخش قابل توجهی از افرادی که دچار حادثه میشوند، جوانان و نوجوانانی هستند که تصور میکنند توانایی شنا دارند، اما شرایط رودخانه با استخر کاملاً متفاوت است.
وی با بیان اینکه جریان آب در رودخانهها قابل پیشبینی نیست، گفت: در برخی نقاط عمق آب ناگهان تغییر میکند، گردابهای پنهان وجود دارد و حتی شناگران حرفهای نیز ممکن است در چنین شرایطی دچار مشکل شوند.
مدیرعامل سازمان آتشنشانی و خدمات ایمنی شهرداری میاندوآب با اشاره به عملیات اخیر این سازمان گفت: در هفتههای گذشته چندین عملیات جستوجو و نجات در زرینهرود و کانالهای انتقال آب انجام شده و متأسفانه تعدادی از این مأموریتها به کشف پیکر افراد غرقشده ختم شده است.
محمدی با بیان اینکه خانوادهها نقش مهمی در پیشگیری از این حوادث دارند، اظهار کرد: خانوادهها نباید اجازه دهند تا کودکان و نوجوانان بدون نظارت در کنار رودخانهها حضور پیدا کنند چرا که بسیاری از حوادث تنها در چند ثانیه رخ میدهد.
وی همچنین درباره کانالهای انتقال آب نیز هشدار داد و تصریح کرد: این کانالها به هیچ عنوان محل شنا نیستند. دیوارههای بتنی، سرعت بالای جریان آب و نبود امکان خروج، حتی برای افراد ورزشکار نیز بسیار خطرناک است.
مدیرعامل سازمان آتشنشانی و خدمات ایمنی شهرداری میاندوآب افزود: از شهروندان درخواست میکنیم هشدارهای نصب شده در حاشیه رودخانهها و سدها را جدی بگیرند و از شنا در مناطق فاقد ناجی غریق خودداری کنند؛ زیرا هیچ تفریحی ارزش به خطر انداختن جان انسان را ندارد.
غرقشدگی فقط یک حادثه نیست؛ یک آسیب اجتماعی است
یک کارشناس مسائل اجتماعی نیز در گفتگو با خبرنگار ما با بیان اینکه معتقد است غرقشدگی تنها یک حادثه طبیعی نیست، بلکه ریشههای اجتماعی نیز دارد، گفت: اگرچه عوامل طبیعی در وقوع غرقشدگی نقش دارند، اما بخش مهمی از این حوادث ناشی از رفتارهای پرخطر، ضعف آموزش و کمبود امکانات تفریحی ایمن است.
مهدی صادقی افزود: بخش زیادی از قربانیان را نوجوانان و جوانانی تشکیل میدهند که برای هیجان، تفریح یا رقابت با دوستان خود وارد آب میشوند، بدون اینکه از خطرات واقعی رودخانه اطلاع کافی داشته باشند.
وی با بیان اینکه در برخی از مناطق استان، بهویژه شهرهای کوچک، امکانات مناسب برای شنا و تفریحات آبی استاندارد محدود است و همین مسئله سبب میشود افراد به رودخانهها و کانالهای آب روی بیاورند، تصریح کرد: باید در این زمینه مسئولان امر وارد میدان شده و نسبت به ایجاد مکانهای امن برای شنا اقدام کنند.
این کارشناس مسائل فرهنگی و اجتماعی فرهنگسازی را مهمترین راهکار کاهش غرقشدگی دانست و گفت: آموزش باید از مدرسه آغاز شود و دانشآموزان باید بدانند که شنا در رودخانه با شنا در استخر تفاوت اساسی دارد و بسیاری از قربانیان حتی فرصت درخواست کمک پیدا نمیکنند.
صادقی با اشاره به نقش رسانهها در این زمینه، گفت: رسانههای محلی نیز میتوانند با انتشار گزارشهای میدانی، روایت خانوادههای آسیبدیده و هشدارهای کارشناسان، حساسیت جامعه را نسبت به این موضوع افزایش دهند.
وی همچنین بر مشارکت دستگاههای مختلف تأکید کرد و افزود: شهرداریها، هلالاحمر، آتشنشانی، آموزش و پرورش، دهیاریها و رسانهها باید بهصورت هماهنگ برای پیشگیری از غرقشدگی برنامهریزی کنند؛ زیرا این مسئله تنها وظیفه یک دستگاه نیست.
پیشگیری؛ کمهزینهتر از امدادرسانی
تابستان برای بسیاری از خانوادهها فصل سفر و تفریح است، اما اگر هشدارهای ایمنی نادیده گرفته شود، همین روزهای گرم میتواند به تلخترین خاطرات یک خانواده تبدیل شود. افزایش موارد غرقشدگی در رودخانهها و کانالهای آذربایجان غربی زنگ خطری است که نباید آن را عادی تلقی کرد. رعایت نکات ایمنی از سوی شهروندان، نظارت بیشتر خانوادهها، آموزش مستمر، فرهنگسازی و تقویت زیرساختهای پیشگیری، میتواند از تکرار این حوادث تلخ جلوگیری کند تا تابستان، فصل نشاط و زندگی باشد نه فصل داغدار شدن خانوادهها.
تجربه سالهای گذشته نشان داده است که نصب تابلوهای هشدار، حصارکشی نقاط پرخطر، آموزش عمومی، استقرار تیمهای امدادی در مناطق حادثهخیز و توسعه فضاهای تفریحی ایمن، میتواند نقش مهمی در کاهش آمار غرقشدگی داشته باشد.
از سوی دیگر، بسیاری از عملیات جستوجو و نجات ساعتها و گاهی چند روز ادامه پیدا میکند و علاوه بر فشار روحی بر خانوادهها، نیروهای امدادی نیز با شرایط بسیار سخت و خطرناکی روبهرو میشوند.
کارشناسان تأکید میکنند هیچ فردی نباید توانایی شنا را دلیلی برای ورود به رودخانه بداند، زیرا جریانهای زیرسطحی، اختلاف دمای آب، وجود موانع و عمق نامشخص، شرایطی کاملاً متفاوت از استخر ایجاد میکند.
انتهای خبر/
ثبت دیدگاه